Urush davrida onaning jasorati, mashaqqati va muhabbati. 1988-yilda, Eron-Iroq urushi paytida Gilane homilador qizi Maygolni o‘zlarining tinchgina Espili qishlog‘idan urush vayron qilgan Tehron shahriga, Maygolning eri Rahmonni qidirish uchun olib boradi. Safar og‘ir kechadi va ular poytaxtga yetib borganlarida ko‘rgan manzaralari dildan urib, qo‘rqinchli edi. O‘n besh yil o‘tgach, Iroqda boshqa bir urush boshlanayotganda, Gillane uyda urush qoldig‘i bo‘lgan tutqanoq (epilepsiya) kasalligidan aziyat chekadigan o‘g‘li Ismoilni parvarish qilmoqda. Unga g‘amxo‘rlik qilar ekan, u shifokor va boshqa qizi Atefaning tashrifini kutadi. “Ona bo‘lgandan ko‘ra it bo‘lgan yaxshi”, deydi u.

Bu matn avtomatik tarjima qilingan.