Vivien Leigh

Vivien Leigh (1913-yil 5-noyabr, Darjiling, Hindiston — 1967-yil 8-iyul, London, Angliya) — Hollywood va Britaniya teatrida ijro etgan rollari bilan tanilgan ingliz aktrisasi. U klassik kinoning eng buyuk aktrisalari qatoridan joy olishini ta'minlagan ikkita — «Shamollarda qolgan hissiyotlarim» (Gone with the Wind, 1939) filmidagi Scarlett O’hara va «Istak tramvayi» (A Streetcar Named Desire, 1951) filmidagi Blanche DuBois rollari uchun ikki marta «Eng yaxshi aktrisa» yo'nalishida Oskar mukofotiga sazovor bo'lgan. Leigh Britaniya brokeri Ernest Hartley va kelib chiqishi anglo-hind hamda arman bo'lgan Gertrude Yackjeening yagona farzandi bo'lgan. Bolaligi Angliya va Yevropa o'rtasida o'tgan, monastir maktablarida o'qigach, 1932-yilda Londondagi Qirollik dramaturgiya akademiyasiga (RADA) o'qishga kirib, aktrisalik karyerasiga poydevor qo'ygan. Uning kinodagi debyuti «Things Are Looking Up» (1934) filmidan boshlangan, shundan so'ng u Laurence Olivier bilan birga bosh rolni ijro etgan «Fire Over England» (1937) kabi Britaniya filmlarida suratga tushgan. Ularning professional hamkorligi ko'p o'tmay jamoatchilik e'tiborini tortgan shov-shuvli romantik munosabatga aylandi. Leighga haqiqiy shuhrat keltirgan rol «Shamollarda qolgan hissiyotlarim» (1939) filmidagi Scarlett O’hara obrazi bo'ldi, buning uchun u afsonaviy kasting jarayonida yuzlab aktrisalarni ortda qoldirgan edi. Film kino tarixidagi eng mashhur asarlardan biriga aylandi va uning ijrosi xalqaro e'tirofga sazovor bo'lib, ilk Oskar mukofotini taqdim etdi. Leigh 1940-yilda turmush qurgan Laurence Olivier bilan birgalikda «Waterloo Bridge» (1940) va «That Hamilton Woman» (1941) kabi filmlarda suratga tushishda davom etdi. Ularning nikohi 20 yil davom etdi.