Van Heflin

Emmett Evan “Van” Heflin Jr. (1908–1971) — amerikalik teatr, radio, kino va televideniye aktyori. O‘zining professional mahorati va ko‘p qirraliligi bilan to‘rt o‘n yillik davomida hurmatga sazovor xarakterli rollar ijrochisi va yetakchi aktyor sifatida tanilgan. U “Johnny Eager” (1942) filmi uchun “Eng yaxshi ikkinchi darajali aktyor” nominatsiyasida Oskar mukofotini qo‘lga kiritgan hamda “Shane” (1953), “3:10 to Yuma” (1957) va “Gunman’s Walk” (1958) kabi vestern va nuar janridagi kuchli obrazlari bilan yodda qolgan. Walters (Oklahoma) shahrida tug‘ilgan Heflin, Oklahoma universitetida tahsil olgan, so‘ngra Yel universitetida teatr san’ati bo‘yicha magistrlik darajasini olgan. Faoliyatini 1920-yillar oxiri va 1930-yillarda Brodveyda boshlab, keyinchalik kinoga o‘tgan. Uning sahnadagi tajribasi va Katharine Hepburn kabi taniqli shaxslarning ko‘magi 1930-yillar o‘rtalarida Gollivud bilan shartnoma imzolashiga yordam berdi. Heflinning ekran obrazi ishonchlilik, emotsional chuqurlik va matonatli inson xislatlarini o‘zida mujassam etgan bo‘lib, bu unga 1940-yillar davomida ikkinchi darajali va bosh rollar o‘rtasida erkin harakatlanish imkonini berdi. Oskar mukofotidan so‘ng, u studiya va mustaqil filmlarda esda qolarli rollarni ijro etib, “The Glass Key” (1942), “The Blue Dahlia” (1946) va “Battle Cry” (1955) kabi filmlarda yuqori baholandi. 1950-60-yillarda televideniyeda faoliyatini kengaytirib, turli antologiya va badiiy filmlarda ko‘rinish bergan; so‘nggi yorqin rollaridan biri “Airport” (1970) falokat filmidagi asabiylashgan yo‘lovchi obrazi hisoblanadi.