Santiago Álvarez

Santiago Álvarez Román (1919-yil 8-mart – 1998-yil 20-may) — kubalik hujjatli film rejissyori, Lotin Amerikasi inqilobiy kinosining yirik namoyandasi. AQSHda ta’lim olgach, 1940-yillar o‘rtalarida Kubaga qaytadi va televideniyeda musiqa arxivchisi bo‘lib ishlaydi, shuningdek, Kommunistik partiya faoliyatiga qo‘shiladi. Kuba inqilobidan so‘ng Kuba Kinematografiya san’ati va sanoati instituti (ICAIC) asoschilaridan biriga aylanadi. U yerda o‘zining mashhur “Lotin Amerikasi kinoxronikasi” haftalik dasturiga rejissyorlik qilib, siyosiy mazmundagi hujjatli filmlarning yangi modelini yaratadi. Álvarez arxiv kadrlari, suratlar, animatsiya va musiqani tezkor, assotsiativ montaj – ko‘pincha “asabiy montaj” deb ta’riflanadigan usulda uyg‘unlashtirib, xalqaro miqyosda shuhrat qozongan. Uning eng taniqli asarlari qatoriga AQSHdagi irqiy kamsitishlarni yorituvchi “Now!” (1964), AQSH imperializmini fosh etuvchi hajviy “LBJ” (1968) va Xo Shi Min xotirasiga bag‘ishlangan “79 Springs” (1969) kiradi. 1968-yilda Fernando Solanas va Oktavio Getino bilan hamkorlikda Lotin Amerikasidagi neokolonializm va siyosiy kurashga bag‘ishlangan to‘rt soatlik “The Hour of the Furnaces” hujjatli filmini suratga oladi. Álvarez o‘z faoliyati davomida o‘nlab filmlarda musiqa, madaniyat, inqilobiy harakatlar va Amerika qit’asidagi avtoritar rejimlar haqida hikoya qilgan. Uning ijodi ko‘plab siyosiy kinoijodkorlarga ta’sir o‘tkazgan va keyinchalik Jan-Lyuk Godar tomonidan “Histoire(s) du cinéma” asarida e’tirof etilgan. Álvarez 1998-yilda Gavanada Parkinson kasalligi sabab vafot etgan.