Paolo Taviani

Paolo Taviani (1931-yil 8-noyabr – 2024-yil 29-fevral) va Vittorio Taviani (1929-yil 20-sentyabr – 2018-yil 15-aprel) Taviani aka-ukalari nomi bilan tanilgan, birgalikda ijod qilgan italiyalik kinorejissyor va ssenaristlar edi. Aka-uka Tavianilar 1977-yilda Kann kinofestivalida «Padre Padrone» filmi uchun «Oltin palma yaprog‘i» va FIPRESCI mukofotini, 1982-yilda esa «La notte di San Lorenzo» (Yulduzlar oqqan tun) filmi uchun hakamlar hay'atining Grand-prisini qo‘lga kiritishgan. 2012-yilda ular Berlin xalqaro kinofestivalining «Oltin ayiq» mukofotiga sazovor bo‘lishdi. Vittorio Taviani 2018-yil 15-aprelda 88 yoshida vafot etdi. Italiyaning Toskana viloyati San-Miniato shahrida tug‘ilgan aka-ukalar o‘z faoliyatini jurnalistikadan boshlagan. 1960-yilda kinoteatr olamiga kirib kelib, Yoris Ivens bilan birgalikda «L'Italiya non è un paese povero» (Italiya kambag‘al mamlakat emas) hujjatli filmiga rejissyorlik qilishdi. Shundan so‘ng Valentino Orsini bilan hamkorlikda «Un uomo da bruciare» (1962) va «I fuorilegge del matrimonio» (1963) nomli ikkita film suratga olishdi. Ularning ilk mustaqil ishi 1968-yil voqealarini oldindan aks ettirgan «I sovversivi» (Qo‘zg‘olonchilar, 1967) filmi bo‘ldi. Aktyor Jan Mariya Volonte bilan hamkorlikdagi «Sotto il segno dello scorpione» ( Chayon nishoni ostida, 1969) kartinasi ularga yanada katta e'tibor keltirdi, unda Brext, Pazolini va Godard ta'sirini yaqqol ko‘rish mumkin. 1971-yilda ular «L'espresso» jurnalida e'lon qilingan Milanning politsiya komissari Luidji Kalabrezi qarshi media-kampaniyaga o‘z imzolarini qo‘shishgan.