Hassan Tariq

Hassan Tariq (1927-yil 22-oktyabr — 1982-yil 24-aprel) — Pokiston kino tarixidagi eng mahsuldor va tijoriy jihatdan muvaffaqiyatli rejissor, produser hamda ssenariylardan biri. Britaniya Hindistonining Amritsar shahrida tug'ilgan. 1947-yilgi bo'linishdan keyin Lohurga ko'chib o'tgan va Lollywooddagi faoliyatini rejissor yordamchisi sifatida boshlagan, 1959-yilda muvaffaqiyatli chiqqan «Neend» filmi bilan rejissorlik debyutini qilgan. Ikki o'n yillikdan ortiq davom etgan ijodi davomida Tariq 40 dan ortiq filmga rejissorlik qilgan. U Karachi va Lohurda 28 ta «yubiley» xitini yaratib, mumtoz Lollywood oilaviy dramasi va romantik janriga asos solgani bilan tanilgan. Uning afsonaviy filmlari qatoriga «Kaneez» (1965), «Devar Bhabhi» (1967), «Nigar» mukofotini keltirgan «Anjuman» (1970), «Umrao Jan Ada» (1972) va «Sangdil» (1982) kabi blokbasterlar kiradi. Kinematografik musiqiy sahnalari hamda Waheed Murad va Noor Jehan kabi yetakchi yulduzlar bilan kuchli ijodiy hamkorligi bilan shuhrat qozongan. U ayniqsa aktrisa Rani bilan yaqin ishlab, uning 25 ta filmiga rejissorlik qilgan va keyinchalik unga uylangan. Tariq 1982-yil aprel oyida 54 yoshida Lohur shahrida vafot etib, Janubiy Osiyo kinosida ulkan meros qoldirdi.