Frédéric Rossif

Frédéric Rossif (1922-yil 16-fevral — 1990-yil 18-aprel) — asosan arxiv kadrlardan foydalangan holda hujjatli filmlar yaratishga ixtisoslashgan fransuz kino va televideniye rejissyori. Rossif ijodining asosiy mavzulari yovvoyi tabiat, XX asr tarixi va zamonaviy sanʼatkorlardan iborat boʻlgan. U taniqli kompozitorlar Moris Jar va Vangelis bilan yaqindan hamkorlik qilgan. Rossif Yugoslaviya (hozirgi Chernogoriya)ning Setinye shahrida tugʻilgan. Uning oilasi Ikkinchi jahon urushi davrida halok boʻlgan. 1930-yillarning oxiri va 1940-yillarning boshlarida Rimda tahsil olgan, 1944-yilda esa Fransiya Xorijiy Legionining 13-divizioniga qoʻshilgan. Urushdan keyin, 1945-yilda Parijga kelib oʻrnashgan va Sen-Jermen klubida ishlagan. Oʻsha yillari u Jan-Pol Satr, Boris Vian, Alber Kamyu, Ernest Xeminguey va Malkolm Lauri kabi taniqli shaxslar bilan tanishgan. 1948-yildan boshlab Rossif Sinematek franseza bilan faol hamkorlik qilib, jumladan, 1949–1950-yillarda Antibdagi avangard festivalini tashkil etgan. 1952-yilda ORTF (Fransiya teleradiokompaniyasi)ga ishga kirgan. U ishtirok etgan dastlabki loyihalar qatoriga "Cinq colonnes à la une", "Éditions spéciales", "La Vie des animaux" hamda Fransua Shalening "Cinépanorama" (1956) dasturlari (prodyuser sifatida); Jan Kokto bezatgan villa haqidagi "La Villa Santo-Sospir" (1952) hujjatli filmi (rejissyor yordamchisi sifatida) va oʻzi aktyor sifatida qatnashgan "Si Versailles m'était conté" (1954) filmlari kiradi. 1950-yillarning oxiridan boshlab Rossif oʻz filmlarini yozish va suratga olishni boshlagan hamda tezda katta muvaffaqiyatga erishgan. Uning Ispaniya fuqarolar urushiga bagʻishlangan 1963-yildagi "Mourir a Madrid" filmi mukofotga sazovor boʻlgan.