Erle Stanley Gardner

Yozuvchi Massachusets shtatining Malden shahrida tug‘ilgan. 1909-yilda Palo Alto o‘rta maktabini bitirib, Indiana shtatidagi Valparaiso universiteti yuridik fakultetiga o‘qishga kirdi va 1911-yilda advokatlik imtihonlarini topshirdi. 1917-yilda Kaliforniyaning Mersed shahrida advokatlik idorasini ochdi. Keyinchalik savdo agentligida ishladi, 1921-yilda esa Kaliforniyaning Ventura shahrida Sheridan, Orr, Drapo and Gardner yuridik firmasiga asos soldi. Gardner 1933-yilgacha sud jarayonlaridagi chiqishlari bilan tanildi, biroq «The Case of Velvet Claws» nomli ilk detektiv romani chiqqach, butunlay adabiyotga o‘tishga qaror qildi. 1946-yilda o‘lim jazosini qayta ko‘rib chiqish bilan shug‘ullanuvchi «The Court of Last Hope» inson huquqlari tashkilotiga asos soldi va 1960-yillargacha uning a’zosi bo‘ldi. Ushbu tashkilot haqidagi hujjatli film uchun 1962-yilda Amerika detektiv yozuvchilar uyushmasining Edgar Poe mukofoti «Grand Master» nominatsiyasiga loyiq ko‘rildi. Gardner 1962-yilda «Life» jurnalida e’lon qilgan maqolasi orqali Quyi Kaliforniyadagi qoyatosh rasmlariga jamoatchilik e’tiborini qaratdi; ularning ba’zilari keyinchalik YuNESKOning Butunjahon merosi ro‘yxatiga kiritildi. Shuningdek, 1968-yilda Charlz Xapgud bilan birga «Akambaro haykalchalari» deb nomlangan topilmalarni tadqiq qildi (keyinchalik ular XX asr qalbakilashtirilgan buyumlari deb topilgan). 1968-yilda Gardner uzoq yillik kotibasi Agnesga uylandi.