Daniel Gélin

Daniel Yves Alfred Gélin (1921-yil 19-may — 2002-yil 29-noyabr) — fransuz aktyori. Angers shahrida tug‘ilgan. O‘n yoshida uning oilasi Sen-Maloga ko‘chib o‘tgan va u yerda Daniel kollejda o‘qigan, biroq odob-axloqi uchun haydalgan. Otasi unga tuzlangan treska bankalarini sotuvchi do‘kondan ish topib beradi. Mark Allégretning "Entrée des artistes" filmining suratga olish jarayonini ko‘rish uning Parijga borib, aktyorlikka o‘qishiga turtki bo‘ladi. Parijdagi Cours Simon kurslarida tahsil olgach, Conservatoire national d'art dramatique'ga o‘qishga kiradi. U yerda Lui Duve bilan tanishib, teatr karyerasini boshlaydi. Ilk bor 1940 yilda "Miquette" filmida suratga tushgan va bir necha yil davomida fransuz filmlarida epizod yoki kichik rollarni ijro etgan. Jan Gaben va Marlene Ditrix bilan birga "Martin Roumagnac" (1946) filmida rol o‘ynagan. Ilk bosh rolini "Rendez-vous de juillet" (1949) filmida qo‘lga kiritgan. Shundan so‘ng u 150 dan ortiq filmlarda, jumladan Maks Ofyulsning "La Ronde" (1950) va "Le Plaisir" (1952), Jak Bekkerning "Édouard et Caroline" (1951), Sasha Gitrining "Si Versailles m'était conté" (1954) va "Napoléon" (1955), Alfred Xitchkokning "The Man Who Knew Too Much" (1956), Jan Koktoning "Le Testament d'Orphée" (1960), shuningdek, "Le souffle au cœur" (1971) va "La Nuit de Varennes" (1982) kabi kartinalarda suratga tushgan. Shuningdek, u 1952 yilda bitta film yozib, unga rejissyorlik qilgan ("The Long Teeth").