Conrad Veidt

Xans Valter Konrad Veydt (1893-yil 22-yanvar — 1943-yil 3-aprel) — “Boshqalardan farqli oʻlaroq” (1919), “Doktor Kaligarining kabineti” (1920) va “Kulayotgan odam” (1928) kabi filmlardagi rollari bilan yodda qolgan nemis aktyori. Ufa kinostudiyasining eng koʻp haq oluvchi yulduzlaridan biri boʻlgan nemis ovozsiz kinosi davridagi muvaffaqiyatli faoliyatidan soʻng, 1933-yilda natsistlar hokimiyat tepasiga kelgach, yahudiy rafiqasi bilan Germaniyani tark etishga majbur boʻldi. Ular Britaniyaga oʻrnashib, “Bagʻdod oʻgʻrisi” (1940) kabi bir nechta filmlarda suratga tushdi, soʻngra 1941-yil atrofida AQShga koʻchib oʻtdi va bu uning “Kasablanka” (1942) filmida ikkinchi darajali rolni ijro etishiga sabab boʻldi. Veydt 1916 yildan to vafotigacha 100 dan ortiq filmda rol oʻynagan. Uning ilk yorqin rollaridan biri rejissyor Robert Vinening nemis ekspressionizmi klassikasi boʻlgan “Doktor Kaligarining kabineti” (1920) filmidagi qotil somnambula Sezar obrazi edi. Uning “Kulayotgan odam” (1928) filmidagi yuzi doimiy iljayish holatiga keltirilgan badbashara sirk artisti roli 1940 yilda Bill Finger tomonidan yaratilgan Betmen yovuz qahramoni Jeker uchun vizual ilhom manbai boʻlgan. Shuningdek, Veydt Robert Vinening yana bir filmi “Orlak qoʻllari” (1924), shuningdek “ Praga talabasi” (1926) va Ivan Grozniy rolini oʻynagan “Muzey eksponatlari” (1924) kabi ovozsiz qoʻrqinchli filmlarda bosh rollarni ijro etgan. Veydt, shuningdek, Magnus Xirshfeldning gomoseksuallikni yoqlab chiqqan ilk filmlardan biri boʻlgan “Boshqalardan farqli oʻlaroq” (1919) kartinasida ham suratga tushgan.